sSoundfountain is a multi subject site.
Gemeentelijk Overleg en Inspraak Opname Asielzoekers in een AZC
Nieuws en Meningen

TERUG

 

Asielzoekers en
de Democratie

Geplaatst op 23 december 2015.

 

We ontmoetten toevallig een buitenlander met pech. Hij mag een weekend bij ons komen logeren tot zijn problemen opgelost zijn. Ik geef hem een sleutel en zeg: "Dit is het knopje van het licht, en, als je de stad in gaat en vanavond laat thuis komt, doe dan de voordeur op het nachtslot, doe zachtjes op de trap, en doe het licht uit."

Maar ja, de problemen zijn niet zomaar opgelost. Nu wil die buitenlander bij ons intrekken en langer blijven wonen. Ik zeg: "Nu gaan we een paar afspraken maken en enkele belangrijke regels opstellen die we beiden in acht zullen nemen. Anders beginnen we er niet aan."

Voor de aflevering van het ARD discussie-programma "Menschen bei Maischberger" van 2 december 2015 zijn mensen uitgenodigd die - jaren geleden - naar Duitsland gevlucht zijn en inmiddels Duits staatsburger zijn. Er is een voetballer zoals (Majd al Hosaini) en een vrouw die oorspronkelijk uit Iran kwam (Jasmin Taylor) die een bedrijf is begonnen en nu miljonaire is. Ook is er de politica van "Bündnis 90/die Grünen", Simone Peter, en er is een CDU politicus aanwezig.
Na enige tijd komt ter sprake dat een burgemeester uit het zuiden van Duitsland regels opstelde voor nieuwkomers.
De burgervader stelde onder andere dat er in Duitsland godsdienstvrijheid is en je dus anderen om hun geloof niet kunt aanvallen. Ook is er de persoonlijke vrijheid voor wat de sexualiteit betreft. Onder de verklarende regels werd ook vermeld dat je maar zo niet je behoefte in de tuin van iemand doet als je nodig moet, maar keurig naar het toilet gaat. (Dat wil niet zeggen dat iedereen dat doet. Misschien had iemand een dergelijk voorval gezien en was er wellicht geen sanitaire voorziening in de buurt.) Ook pluk je niet zomaar appels van een boom die in een prive-tuin staat. De nieuwkomers hebben alle verschillende achtergronden en zijn vaak heel verschillend opgevoed niet allemaal progressief. Dus een regel kan voor de één belangrijk zijn om te weten, terwijl die voor een ander niet benadrukt hoeft te worden.

De Groene politica sprak er schande van. Het was onmenselijk, stigmatiserend en discriminerend om dergelijke regels op te stellen en die aan de vluchtelingen kenbaar te maken.
De CDU-man was het - uiteraad zou ik zeggen - niet met haar eens.

De discussie werd vervolgd en even later kwam in de uitzending een verbinding tot stand met Franz Wasmeir, medewerker (heimleiter) van een asielcentrum ergens in het land. Hij gaat over een groep van 100 asielzoekers en behartigt hun belangen. Hij vertelt dat het juist goed is om mensen te laten weten hoe we ons hier gedragen en met elkaar omgaan. Simpel voorbeeld: je wordt geacht niet op de motorkap van een in de straat geparkeerde auto te gaan zitten. Die auto is privé-eigendom. Dat respecteer je. Je gaat dus ook niet met een stel al leunend tegen een auto - als steuntje in de rug - discussiëren. Ook het "appel stelen" en het doen van je behoefte komt ter sprake. Het is juist voor de vluchteling belangrijk om te weten hoe hij zich moet gedragen zodat hij zich veilig voelt, niet onzeker in geval dat hij niet zou weten hoe over bepaalde zaken gedacht wordt en hoe ze hier geregeld zijn. Ook over godsdienstvrijheid en acceptatie van andersdenkenden moet hij voorgelicht worden, zegt de Heimleiter. Ook al zou de vluchteling het niet met gewoonten en gebruiken eens zijn, hij zal het bestaan van bepaalde standpunten moeten accepteren zolang hij in dit land verblijft. En daar mag ook best over gediscussieerd worden. Dat bevordert het begrip.

Voor de autochtone bevolking is inspraak belangrijk. Daar moet zorgvuldig mee omgegaan worden. We herinneren ons nog allemaal de zogenaamde inspraakavonden wanneer er in een buurt een drugsverslaafden-opvang was gepland. De inspraak was een wasse neus. Je kon argumenteren wat je wilde, maar de opvang kwam er sowieso. De argumenten van rondslingerende spuiten en het gevaar voor kinderen hielpen geen zier.

Wat zou een goede manier zijn om de bevolking in je gemeente inspraak te geven in verband met het toewijzen van een contingent asielzoekers?
Heel eenvoudig. Stuur aan elk huishouden, elk adres in je gemeente, een lijst met vragen en voorstellen.
Per huishouden mag één formulier teruggestuurd worden.

Vragen / suggesties zijn bijvoorbeeld:
a. Vul in hoeveel asielzoekers er volgens u in onze gemeente opgevangen zouden kunnen worden.
b. Vindt u de lokatie(s) die de Gemeente voorstelt geschikt voor opvang.
c. In dit vak kunt u opschrijven en aangeven wat we als gemeenschap moeten doen om de opvang zo goed mogelijk te laten verlopen.
Etc.

De uitslagen zouden dan gerubriceerd kunnen worden naar aantal asielzoekers, de lokatie, en de maatregelen.
Dat geeft inzicht over hoe de bevolking denkt en dat inzicht kan tot een beter beleid leiden. De aantallen kunnen bijivoorbeeld gemiddeld worden. De uitvoering van een dergelijke enquête is uiteraad een kostbare zaak die ook tijd vraagt, en tijd is er niet altijd voldoende omdat er snel gehandeld moet worden.

Na het verwerken van de gegevens kunnen de uitkomsten gepresenteerd worden en omdat de inwoners hebben mee gewerkt, gemakkelijk geaccepteerd worden.

Aan de slag ermee zou ik zeggen. Al hoor ik politici en ambtenaren zeggen: "Daar beginnen we niet aan!"

 

Geplaatst op 23 december 2015.