Soundfountain is a multi subject site.  
News
& Views

BACK

 

15-11-04: De Verkiezing van de Grootste Nederlander:
Pim Fortuyn

15-11-04: De Verkiezing van de Grootste Nederlander: Pim Fortuyn

Nederland heeft een duidelijk signaal afgegegeven: politiek Den Haag heeft niets geleerd van de aanloop van de verkiezingen van 2002 en van de uiteindelijke verkiezingsuitslag. Waarom zouden de politiek partijen lering trekken uit de gebeurtenissen. Ze wilden niet, omdat ze niet wilden zien. Ze konden niet omdat ze verstrikt waren in een ouderwets politiek spel en het machtsspel zoals dat decennia achtereen gespeeld werd. Waarom zouden ze ook! De politieke partijen hadden hun doel bereikt. Eerst Pim Fortuyn demoniseren (met de publieke omroep en de NRC voorop) en dan nog toestaan dat hij werd vermoord. De LPF was onthoofd en men dacht: opgeruimd staat netjes en keerde terug tot de oude agenda en de stijl van voorheen. Met uitzondering dan dat sommige punten die Pim Fortuyn bespreekbaar maakte op een rommelige en ondoorzichtige manier, halfslachtig overgenomen werden.

Het onpraktische beleid van Minister Verdonk heeft diezelfde kenmerken.
Sommige asylzoekers moeten weg, anderen mogen blijven, sommige illegalen mogen blijven, en weer anderen moeten weg. Dakloze illegalen schijnen niet te bestaan of, als men ze al zou ontwaren, dan wordt even de andere kant opgekeken. Met de uitzetting van gezinnen worden zogenaamd voorbeelden gesteld. Het zijn de verkeerde voorbeelden.

Fortuyn was tegen de Joint Strike Fighter (JSF). Zoveel miljarden worden uitgegeven voor een goed gevechtsvliegtuig. Maar waarom niet eerst die miljarden gebruikt om een betere inrichting van de Nederlandse samenleving te bewerkstelligen? En, als er dan een nieuw gevechtsvliegtuig moet komen, waarom dan niet een Europees product genomen? Uit Frankrijk bijvoorbeeld? Waarom loopt Nederland altijd maar weer aan de leiband van Amerika? Omdat in Rotterdam de vrije oliemarkt is gevestigd? En welke rol speelde defensiespecialist Mat Herben in dezen door de LPF uiteindelijk toch voor de JSF te laten stemmen?

 

Het bespreekbaar maken van de problematiek van de allochtonen was een ander sterk punt van Fortuyn. Allochtonen hebben het toch niet verdiend om zo'n halfslachtige houding van de overheid te verwachten? Waarom werden ze van begin af aan niet bij onze samenleving betrokken. Doet er niet toe waar je vandaan komt. Of je nu geletterd bent en uit Turkije komt, of nog moet leren lezen en schrijven wanneer je uit een bergdorp afkomstig bent. Het is logisch dat, wanneer je van allochtonen nooit wat gevraagd hebt, ze zich dan ook niet met ons verbonden kunnen voelen en wanneer ze steun en acceptatie zoeken die alleen maar kunnen vinden bij hun familie en vrienden en landgenoten uit de verre streken en daarmee samen verder gaan. Als je een club hebt en van de nieuwkomers geen lidmaatschap vraagt is dat een teken dat je ze niet voor vol aanziet. Het zijn geenszins de allochtonen die schuld hebben.
Integendeel.

We weten niet hoe Fortuyn alle andere regeringszaken en politieke onderwerpen in de praktijk zou hebben benaderd, we weten niet of en hoe hij ze zou hebben opgelost of hier en daar de situatie alleen maar enigszins verbeterd zou hebben. We weten niet of hij op z'n bek zou zijn gegaan. En als hij ging dan zou hij zich daar zeker niet voor geschaamd hebben. Want hij zou anderen geinspireerd hebben om toch gezamenlijk tot een oplossing te komen.

Die karaktertrek en die opstelling heeft de mensen doen besluiten om (samen met Vrij Nederland redacteur Yoeri Albrecht) Pim Fortuyn tot De Grootste Nederlander te verkiezen. In hetzelfde rijtje als Willem van Oranje (die echt niet alleen uit eigenbelang Philips de Tweede bevocht). In hetzelfde rijtje als Willem Drees. Dat siert niet alleen de twee laatstgenoemden, maar het siert ook Pim Fortuyn. Het is een posthuum eerbetoon dat Martin Fortuyn en de hele familie goed deed.

En nu moet Den Haag aan het werk. En niet zo'n beetje ook. Want zolang ze niet veranderen, zullen er steeds weer nieuwe Fortuynen opstaan.

 

Rudolf A. Bruil.


TOP OF PAGE

This site Copyright 1998-2015 by Rudolf A. Bruil