Google Streetview met de Google navigatiepijl in tegengestelde richting

 

 

 

Voor hetzelfde geld had ik ook nog mijn nek kunnen breken!

 

 

 

Op zaterdagmiddag 22 juli, 2017, liep ik - na een bezoek aan The American Book Center aan het Spui in Amsterdam - vanaf het Koningsplein over de Singel naar de Munttoren. Mijn uiteindelijke doel was het Rembrandtsplein. Het was druk. Er waren veel toeristen. Ergens halverwege het traject liep ik achter een traag wandelende groep. Een aantal mensen liep sneller. Ik besloot een stap naar links te doen om die groep te volgen.

 

Toen gebeurde het. Het trottoir bleek op die plek een opstaande rand te hebben. Het was een trottoirband die uitstak. Met mijn linkervoet stootte ik tegen die trottoirband, verloor het evenwicht en ik probeerde me aan andere wandelaars vast te houden. Dat lukte niet. Ze weken uit en zo kwam ik te vallen. Door de voorwaartse beweging van het lopen viel ik schuin naar voren en werd mijn scheenbeen door de trottoirband tegengehouden met als gevolg dat mijn bovenbeen (dijbeen) door de zwaarte van mijn lichaam brak, zo werd snel duidelijk. Ook mijn scheenbeen was zeer gevoelig maar bleek uiteindelijk niet gebroken te zijn. De knie van mijn linkerbeen heeft mij voor een deel opgevangen. Mijn schouder en hoofd kwamen met een harde dreun op het trottoir terecht.

De opstaande trottoirband is de verhoging bij de deur van XENOS. Normaliter is die verhoging best wel te zien als je alleen of met een paar mensen loopt. Maar omdat de mensen dicht op elkaar liepen viel de verhoging niet meer op, behalve dan door de mensen die voorop liepen. Zie Google Streetview - Singel

 

Gevolg van de val en de beenbreuk was dat ik veel pijn had. Ik kon me totaal niet meer bewegen, zelfs de kleinste beweging was onmogelijk.
De toeristen stonden om me heen en vroegen in het Engels of ze wat voor me konden doen. Uiteindelijk heeft een medewerker van een winkel 112 gebeld en om een ambulance gevraagd.

Het verhogen van de helft van het trottoir op dit punt is één van de vele tekentafelconstructies die Amsterdam kent. Het duidelijkste voorbeeld van wat door planners achter de tekentafel zoal geconstrueerd werd is de kruising van de Elandsgracht met de Marnixstraat. Gedurende vele jaren werden de verkeersdeelnemers verschillende situaties opgedrongen zo onder het veel voorkomende motto "wij zullen het voor u regelen en u moet doen zoals wij het zeggen!" Jaren van belemmeringen die in de gedachtengang van de ontwerpers de fietsers moesten dwingen om eigenaardige paadjes en kronkels te volgens waarbij het vaak voorkwam dat een fietser plotseling voor een bus kwam te staan en op het nippertje zichzelf in veiligheid kon brengen of er zelfs een fietser kwam te overlijden.

Uiteindelijk is daar nu de meest natuurlijke oplossing geboden waarbij de fietser de bewegings- en beslssingsvrijheid heeft om op een vrije manier over te steken. Zie Google Streetview - kruising Elandsgracht-Marnixstraat

 

Wat verhogingen op trottoirs betreft zijn er constructies die wel of in ieder geval veel beter te zien zijn. In de Spuistraat ter hoogte van nummer 71 is een verhoging gemaakt die een dubbele trottoirband heeft. Die moet wel opvallen. Bovendien is het daar helemaal niet druk. Zie Google Streetview - Spuistraat

 

Op de Elandsgracht heeft de ingang van Het Claverhuis een verhoging die aan het eind, ter hoogte van de deur, een railing heeft waardoor ongelukken worden voorkomen. Zo hoort het ook! Zie Google Streetview - Claverhuis Elandsgracht

Op de Nieuwezijds Voorburgwal ter hoogte van No. 108 bevindt zich ook een trottoirband, midden op het trottoir. Die band is inmiddels door bewoners en/of bedrijven (of misschien wel door de gemeente) geel geschilderd wat doet vermoeden dat op die plek ook voetgangers gestruikeld zijn. Zie Google Streetview - Nieuwezijds Voorburgwal

 

Het gevolg van mijn val op de Singel was dat ik per ambulance naar het OLVG West werd vervoerd en de volgende morgen vroeg, om 9 uur geopereerd werd. Vervolgens verbleef ik daar totdat de hechtingen verwijderd werden en verhuisde naar de 8e etage van het OLVG Oost om te revalideren.

De val was helemaal niet nodig geweest indien de constructeurs de mens centraal hadden gesteld en niet de o zo belangrijke eigen creatie voorrang hadden gegeven.
De kosten die uiteraard door de verzekering worden vergoed, waren niet nodig geweest. Ze drukken indirect op de gemeenschap. Val, onderzoeken, operatie, en verpleging vormen uiteraard ook persoonlijk een belasting die een terugslag geven ten aanzien van het normaal functioneren ondanks de goede zorgen door revalidatie en fysiotherapie.

 

 

Voor hetzelfde geld had ik ook nog mijn nek kunnen breken.

 

 Nieuwezijds Voorburgwal 108, Amsterdam,
voorbeeld hoe het al beter zou kunnen.
Het vermijden en totaal afschaffen van dit soort constructies is de enig juiste oplossing.

 

CONTACT